Primary Care Unit Innovation
โครงการข้าวกล้องสีมือเรา
| ผู้รับผิดชอบโครงการ : | นางสาวอรวีร์ ศีลพงษ์ |
process
|
| ปี พศ. : | 2550 | |
| หน่วยงาน : | สถานีอนามัย : สถานีอนามัยบ้านวังรอ | |
| จังหวัด : | นครสวรรค์ | |
| ประเภทนวัตกรรม : | การจัดบริการสุขภาพชุมชน | |
| รายละเอียดโครงการ : หลักการและเหตุผล สังคมไทยเคยได้ชื่อว่าเป็นสังคมที่มีความอบอุ่น อยู่เย็นเป็นสุข แต่ในระยะประมาณครึ่งศตวรรษที่ผ่านมา สังคมไทยได้ถูกขับเคลื่อนไปด้วยระบบเศรษฐกิจที่สลับซับซ้อนเป็นหลัก โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วง 30 -40 ปีที่ผ่านมา ได้ระบุชัดเจนในแผนพัฒนาเศรษฐกิจแห่งชาติ 4 - 5 ฉบับแรก ซึ่งจะเน้นพัฒนาคนเป็นหลักแม้ว่าการพัฒนานั้นด้านหนึ่งจะช่วยให้คนไทยเกิดความสะดวกสบายในการดำรงชีวิต ดูแล้วชีวิตทันสมัยมากขึ้น แต่ในทางตรงกันข้ามการพัฒนา ซึ่งโดยกระแสโลกาภิวัฒน์ที่เข้ามาอย่างรุนแรง ก็ทำให้ประเทศไทยประสบกับภาวะวิกฤตต่างๆ โดยไม่รู้ตัว นอกจากการเปลี่ยนแปลงของสภาพสังคมแล้วยังมีการเปลี่ยนแปลงทางสภาพภูมิศาสตร์ที่ทำให้ชาวบ้านวังรอประสบปัญหาอย่างหนึ่งเหมือนกับชาวนาทั้งประเทศในเรื่องของการทำมาหากิน คือ ปัญหาขายข้าวเปลือกได้ราคาต่ำ (คิดเป็นถังแล้วเฉลี่ยข้าวเปลือกถังละ 60 บาท ) แต่ต้องซื้อข้าวสารในราคาแพง (เฉลี่ยข้าวสารถังละ 230 บาท) ซึ่งนอกจากจะราคาแพงแล้วยังเป็นข้าวที่ขัดสีจนวิตามินที่สำคัญหลุดหายไปหมด จากที่ผ่านมาบ้านวังรอได้สนับสนุนนโยบายเมืองไทยแข็งแรงโดยเฉพาะในเรื่องออกกำลังกายอาหารปลอดภัยในเรื่องของปลูกผักสวนครัว ผักปลอดสารพิษ และการใช้น้ำหมักชีวภาพปุ๋ยชีวภาพในนาข้าว จึงมีความคิดว่าข้าวซึ่งเป็นอาหารหลักของคนในหมู่บ้านน่าจะปลอดสารพิษและมีประโยชน์มากขึ้น เพราะบางครั้งถึงแม้บางบ้านไม่ใช้สารเคมีในการทำนาปลอดสารพิษ แต่เมื่อนำไปขายก็ถูกขัดสีจนไม่เหลือวิตามินที่สำคัญ พอเราไปซื้อบางทีก็เป็นข้าวเราเองแต่เป็นข้าวที่ไม่มีชีวิตแล้ว ในหมู่บ้านวังรอจะมีชมรมสร้างสุขภาพที่เริ่มจากการออกกำลังกายซึ่งมีแกนนำเป็นอสม. ประกอบกับในหมู่บ้านแกนนำชุมชนจะสนใจในเรื่องของการออกกำลังกาย และจากระยะเวลาที่ปลูกฝังการออกกำลังกายมาการพัฒนารูปแบบในหมู่บ้านที่ผ่านมาทำให้ประชาชนในหมู่บ้านมีความตระหนักถึงประโยชน์ของการออกกำลังกายและมีวิสัยจิตที่รักการออกกำลังกายและต้องออกกำลังกายซึ่งในหมู่บ้านข้าพเจ้าคิดว่าเป็นต้นทุนที่ดีและมีการพัฒนาที่ดี ถึงแม้การออกกำลังกายจะเป็นต้นทุนที่ดีอย่างหนึ่ง แต่ถ้าคนในหมู่บ้านยังรับประทานแต่สิ่งที่เป็นพิษ ออกกำลังกายอย่างไรก็คงจะแข็งแรงขึ้นมาไม่ได้ จากที่กล่าวมาข้างต้นชุมชนจึงคิดที่จะใช้ความเข้มแข็งของชมรมสร้างสุขภาพ และ ชุมชนคนในหมู่บ้านเป็นเครื่องมือและและข้าวกล้องเป็นกลวิธีที่จะขับเคลื่อนแก้ไขปัญหาเรื่องการกินที่เป็นอยู่ให้ดีขึ้นโดยเริ่มจากการจัดกิจกรรมต่างๆขึ้นเพื่อสนับสนุนการบริโภคข้าวกล้องถึงแม้ข้าวกล้องเป็นข้าวที่มีการจัดจำหน่ายอยู่ทั่วไป แต่สิ่งที่เรากำลังจะทำในหมู่บ้านเป็นข้าวกล้องที่มาจากหยาดเหงื่อและฝีมือของเราเอง ถ้าเรามีข้าวปลอดสารพิษเราก็จะได้กินข้าวปลอดสารพิษที่มีวิตามินครบถ้วนเป็นข้าวที่มีชีวิตและมีพลัง เป็นการประหยัดค่าใช้จ่ายในขั้นตอนการขัดสีและดำเนินชีวิตตามแนวพระราชดำรัสเศรษฐกิจพอเพียงของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอย่างแท้จริง | ||